“Kijk eens of je het graf van mijn opa ziet”

Al acht jaar is elke donderdag, als het weer het toelaat, een groepje van vijf mannen aan het werk op een deel van de Wester Begraafplaats bij de Havenkade in IJmuiden. Het gaat om het stuk dat is bestemd voor parochieleden van de oud katholieke kerk. Jan Blokland is sinds veertien jaar voorzitter van de Oud Katholieke Begrafenisvereniging. 'Ik ben daar ook vrijwillig uitvoerder,” vertelt bij. “Een keer moest ik een meneer begraven op de Wester Begraafplaats. Een paar dagen daarvoor ging ik er een kijkje nemen en toen ben ik me een hoedje geschrokken. Het hele terrein was verwilderd, de graven waren verzakt en werden overwoekerd door struikgewas. Op de zerken was geen naam meer leesbaar of ze lagen helemaal onder het zand.” Blokland riep de hulp in van de gemeentelijke plantsoenendienst om enigszins te snoeien, zodat tenminste wat ruimte rondom het graf ontstond voor de weduwe en de pastoor om te staan. “Maar verder was de hele begraafplaats een bende en ik schaamde me ervoor

Daarom plaatste ik in het eerstvolgende parochieblad een oproep voor helpers om het deel van de oud katholieken op te knappen. Vervolgens zijn we met vijf man aan de slag gegaan: Jack Visser, Lammert van Wijk, Jack Tol, Jan Gouda en ikzelf. We rooiden, snoeiden, maakten de paden begaanbaar, haalden de graven op, knapten de zerken op en gingen onkruid wieden.” De Wester Begraafplaats, in 1898 door de “Arnsterdamsche Kanaalmaatschappij” als een algemeen kerkhof tot stand gebracht voor de nieuwe bewoners van IJmuiden, werd later door de gemeente Velsen overgenomen. De Oud Katholieke Kerk kreeg een eigen gedeelte toegewezen. In 1964 werd de begraafplaats gesloten, al konden mensen nog wel in de eigen graven en grafkelders worden bijgezet. Maar dat was jarenlang al niet meer voorgekomen toen Jan Blokland er, die bewuste keer een bezoek bracht. “In de loop van de tijd hebben we ons stuk van de begraafplaats beetje bij beetje keurig opgeknapt. Vaak vroeg iemand: “kijk eens of je ook het graf van mijn opa kunt vinden”. Daarom besloot ik een plattegrond te maken met namen voor alle paden. Die vernoemde ik naar de pastoors en kapelaans. Zo kon ik tenminste duidelijk maken waar een graf lag.”

De vijf mannen verzamelen zich elke donderdag bij de begraafplaats per week neemt een van ben een kan koffie mee. “Om een uur of tien nemen we in het lijkenhuisje, waarvan we ons domicilie hebben gemaakt, een kop koffie met een koek erbij.” Inmiddels is de begraafplaats weer opengesteld voor teraardebestellingen. Veel mensen tonen hun dankbaarheid in de vorm van een geldgift. Daarvan heeft Blokland materiaal gekocht en een aggregaat, zodat ook met elektrisch gereedschap kan worden gewerkt. “Het schuren van de grafstenen gaat dm veel beter. Dat doen. we in het lijkenhuisje en daar bewaren we ook de kruiwagens, schoffels en snoeischaren. Inmiddels krijgen e ook van de plantsoenendienst gereedschap, want daar zijn ze heel blij met ons.”

 

Dorien Veldman (overgenomen uit “Huis aan Huis”, donderdag 20 december 2001).